Kurs onlay „Onlay – nowoczesne podejście” to jednodniowe szkolenie praktyczne dotyczące pośrednich odbudów zębów bocznych. Program obejmuje kwalifikację, preparację, wyciski oraz cementowanie gotowych nakładów.

Uczestnicy poznają zasady wykonywania inlayów, onlayów i overlayów. Ponadto nauczą się dobierać zakres pokrycia guzków do ilości zachowanych tkanek.

Szkolenie prowadzi lek. dent. Marcin Krupiński. Kurs łączy krótkie wprowadzenie teoretyczne z pięciogodzinną częścią praktyczną.

Program uwzględnia także Immediate Dentin Sealing i Deep Margin Elevation. Omawiane są również wyciski analogowe, skanowanie oraz izolacja koferdamem.

Dlaczego warto wybrać kurs onlay?

Pośrednie odbudowy adhezyjne pozwalają zachować więcej zdrowych tkanek niż klasyczna korona. Jednocześnie umożliwiają odbudowę anatomii poza jamą ustną.

Prawidłowo wykonany nakład odtwarza powierzchnię żującą i punkty styczne. Może również chronić osłabione guzki przed dalszym pękaniem.

Warunkiem powodzenia jest jednak właściwa kwalifikacja. Należy ocenić ilość tkanek, stan guzków, granice ubytku oraz warunki okluzyjne.

Dlatego kurs pokazuje pełny proces kliniczny. Rozpoczyna się od diagnozy, a kończy kontrolą i polerowaniem zacementowanej pracy.

Kurs onlay – kwalifikacja do odbudowy pośredniej

Nie każdy rozległy ubytek wymaga wykonania nakładu. W części przypadków wystarczająca może być odbudowa bezpośrednia.

Uczestnicy uczą się analizować szerokość cieśni i liczbę zachowanych ścian. Oceniają również obecność pęknięć oraz podminowanych guzków.

Następnie analizowane są kontakty okluzyjne. Znaczenie ma również położenie zęba i przewidywane obciążenia funkcjonalne.

Ważnym kryterium jest możliwość skutecznej izolacji. Bez niej trudno przeprowadzić przewidywalne cementowanie adhezyjne.

Inlay, onlay czy overlay?

Inlay mieści się wewnątrz korony i nie obejmuje guzków. Jest stosowany wtedy, gdy pozostałe struktury mają odpowiednią wytrzymałość.

Onlay pokrywa jeden lub kilka osłabionych guzków. Dzięki temu może zmniejszyć ryzyko ich złamania.

Overlay obejmuje całą powierzchnię żującą. Takie rozwiązanie jest rozważane przy rozległej utracie tkanek lub zmianie wysokości zwarcia.

Dobór konstrukcji powinien wynikać z biomechaniki. Jednocześnie trzeba uwzględnić materiał, grubość nakładu i plan cementowania.

Kurs onlay – preparacja zębów bocznych

Preparacja powinna zapewnić właściwą grubość materiału. Nie może jednak prowadzić do niepotrzebnego usuwania zdrowych tkanek.

Uczestnicy poznają dwie techniki szlifowania zębów trzonowych i przedtrzonowych. Każda z nich jest omawiana krok po kroku.

Program pokazuje, jak usuwać niepodparte szkliwo i wygładzać kąty wewnętrzne. Omawiana jest również kontrola toru wprowadzania.

Ponadto uczestnicy uczą się przygotowywać czytelne granice. Ma to znaczenie zarówno podczas wycisku, jak i skanowania.

Preparacja powierzchni żującej i stycznej

Zakres redukcji powierzchni żującej zależy od materiału. Znaczenie ma także położenie kontaktów okluzyjnych.

Podczas pokrywania guzka należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla nakładu. Jednocześnie trzeba zachować łagodne przejścia preparacji.

Na powierzchni stycznej ważne jest otwarcie kontaktu. Granica powinna być dostępna dla skanera, masy wyciskowej i późniejszego cementowania.

Należy również usunąć podcienie. Dzięki temu uzupełnienie może zostać osadzone w zaplanowanej osi.

Dobór materiału do nakładu

Program obejmuje nakłady kompozytowe, ceramiczne i hybrydowe CAD/CAM. Każdy materiał wymaga nieco innego projektu preparacji.

Kompozyt umożliwia łatwe korekty i naprawy. Może być wykorzystywany w technice laboratoryjnej oraz półpośredniej.

Ceramika oferuje wysoką estetykę i stabilność powierzchni. Wymaga jednak zachowania właściwej grubości oraz odpowiedniego przygotowania.

Materiały hybrydowe łączą wybrane cechy kompozytu i ceramiki. Dlatego protokół powinien uwzględniać zalecenia producenta bloczka.

Kurs onlay – podniesienie głębokiego brzegu ubytku

Głęboki brzeg styczny może utrudnić izolację, skanowanie i cementowanie. Przed leczeniem należy więc ocenić jego położenie.

W wybranych przypadkach możliwe jest bezpośrednie podniesienie brzegu. Procedura ta jest określana jako Deep Margin Elevation.

Alternatywą może być gingiwektomia albo wydłużenie korony klinicznej. Wybór zależy od relacji brzegu do tkanek przyzębia.

Podczas kursu porównywane są wskazania i ograniczenia każdej metody. Dzięki temu uczestnik może świadomie zaplanować dalsze leczenie.

Deep Margin Elevation krok po kroku

Procedura rozpoczyna się od oczyszczenia i izolacji pola. Następnie należy dobrać oraz ustabilizować odpowiednią matrycę.

Materiał kompozytowy przenosi brzeg ubytku w kierunku koronowym. Powierzchnia powinna być gładka i dostępna dla późniejszej kontroli.

Po podniesieniu brzegu oceniana jest ciągłość odbudowy. Sprawdzana jest również możliwość wykonania skanu lub wycisku.

Warunkiem powodzenia jest kontrola wilgoci i krwawienia. Dlatego zabieg nie powinien być wykonywany bez prawidłowej izolacji.

Natychmiastowe uszczelnienie zębiny IDS

Immediate Dentin Sealing polega na zabezpieczeniu świeżo opracowanej zębiny. System wiążący jest aplikowany bezpośrednio po preparacji.

Dzięki temu zębina zostaje uszczelniona przed wyciskiem i etapem tymczasowym. Może to również ograniczyć nadwrażliwość pozabiegową.

Uczestnicy poznają kolejność aplikacji materiałów. Omawiane są także kontrola wilgotności i pełne pokrycie powierzchni.

Podczas cementowania warstwa IDS wymaga oczyszczenia i ponownego przygotowania. Należy przy tym unikać uszkodzenia utworzonej warstwy hybrydowej.

Kurs onlay – wyciski analogowe i cyfrowe

Przed wykonaniem wycisku należy zakończyć preparację i ocenić granice. Ważna jest również kontrola tkanek miękkich.

Wycisk analogowy powinien dokładnie odwzorować całą preparację. Nie może zawierać pęcherzy, rozdarć ani brakujących fragmentów.

Skanowanie wymaga natomiast suchego i czytelnego pola. Uczestnicy poznają strategię rejestrowania opracowanego zęba oraz sąsiednich powierzchni.

Następnie wykonywany jest skan łuku przeciwstawnego i zwarcia. Gotowe dane są analizowane przed przekazaniem pracy.

Kontrola cyfrowego projektu nakładu

Cyfrowy model pozwala ocenić granice preparacji w powiększeniu. Ułatwia także kontrolę dostępnej przestrzeni dla materiału.

Projekt powinien uwzględniać właściwą grubość nakładu. Jednocześnie należy sprawdzić punkty styczne i kontakty okluzyjne.

Uczestnicy poznają zasady komunikacji z laboratorium. Dzięki temu mogą przekazać technikowi informacje potrzebne do wykonania pracy.

Kontrola projektu przed frezowaniem pomaga wykryć błędy. Może również ograniczyć konieczność późniejszych korekt.

Tymczasowe zabezpieczenie opracowanego zęba

Opracowany ząb powinien zostać zabezpieczony do czasu cementowania. Rozwiązanie tymczasowe musi chronić preparację i warstwę IDS.

Jednocześnie powinno utrzymać punkty styczne oraz stabilne kontakty okluzyjne. Nie może też utrudniać usunięcia podczas kolejnej wizyty.

Ważny jest wybór materiału, który nie zanieczyści powierzchni. Pozostałości cementu tymczasowego mogą bowiem osłabić połączenie adhezyjne.

Podczas kursu omawiane są proste sposoby zabezpieczania zęba. Uczestnicy poznają również ich ograniczenia.

Technika półpośrednia i flow injection

Technika półpośrednia umożliwia wykonanie nakładu poza bezpośrednim polem zabiegowym. Pozwala to lepiej kontrolować anatomię i powierzchnie styczne.

Uzupełnienie jest następnie opracowywane i polerowane. Przed cementowaniem trzeba odpowiednio przygotować jego powierzchnię wewnętrzną.

Flow injection wykorzystuje płynny kompozyt i przygotowany indeks. Technika może odtwarzać zaplanowany kształt w kontrolowany sposób.

Ponadto może być stosowana podczas etapowej zmiany wysokości zwarcia. Wymaga jednak dokładnej kontroli nadmiarów i okluzji.

Kurs onlay – przygotowanie do cementowania

Przed cementowaniem należy atraumatycznie usunąć zabezpieczenie tymczasowe. Następnie preparacja jest dokładnie oczyszczana.

Podczas przymiarki ocenia się pełne osadzenie i dopasowanie brzeżne. Sprawdzane są również punkty styczne, kolor i przezierność.

Po zaakceptowaniu pracy zakładany jest koferdam. Izolacja powinna umożliwiać dostęp do wszystkich granic preparacji.

Ważne jest także zabezpieczenie zębów sąsiednich. Dzięki temu można ograniczyć ich przypadkowe wytrawienie lub zacementowanie.

Izolacja koferdamem w protetyce adhezyjnej

Koferdam ogranicza zanieczyszczenie śliną, krwią i płynem dziąsłowym. Ułatwia również kontrolę kolejnych etapów cementowania.

Uczestnicy uczą się dobierać gumę i klamry do odcinka bocznego. Omawiana jest izolacja pojedynczego zęba oraz większego fragmentu łuku.

W razie potrzeby stosowane są nici i elementy stabilizujące. Pomagają one odsłonić granice oraz poprawić dostęp do powierzchni stycznych.

Prawidłowa izolacja zwiększa przewidywalność procedury. Jednocześnie ułatwia usuwanie nadmiarów cementu.

Przygotowanie nakładu do cementowania

Procedura przygotowania zależy od rodzaju materiału. Dlatego przed rozpoczęciem należy prawidłowo zidentyfikować uzupełnienie.

Nakład kompozytowy może wymagać przygotowania mechanicznego i aplikacji primera. Szczegółowy protokół zależy od jego składu.

W przypadku ceramiki ważne jest określenie jej rodzaju. Następnie dobiera się odpowiednie trawienie, silan lub primer.

Materiały hybrydowe CAD/CAM powinny być przygotowywane zgodnie z zaleceniami producenta. Ważna jest również kompatybilność z cementem.

Wybór cementu do onlayu

Cement światłoutwardzalny sprawdza się przy odpowiednio cienkich i przeziernych nakładach. Zapewnia dłuższy czas pracy.

Cement dualny jest rozważany, gdy transmisja światła może być ograniczona. Dotyczy to grubszych lub mniej przeziernych uzupełnień.

W wybranych sytuacjach można wykorzystać materiał kompozytowy. Należy jednak kontrolować lepkość, warstwę oraz skuteczność polimeryzacji.

Materiał typu flow może być stosowany tylko po właściwej kwalifikacji. Znaczenie mają jego właściwości mechaniczne i grubość warstwy.

Kurs onlay – cementowanie krok po kroku

Cementowanie rozpoczyna się od przygotowania zęba i uzupełnienia. Wszystkie materiały powinny być wcześniej ułożone w kolejności użycia.

Następnie wykonywana jest procedura adhezyjna. Cement zostaje równomiernie rozprowadzony na powierzchni uzupełnienia.

Onlay jest osadzany w prawidłowej osi. Podczas stabilizacji usuwane są pierwsze nadmiary materiału.

Po oczyszczeniu przestrzeni stycznych wykonywana jest polimeryzacja z kilku kierunków. Na końcu kontrolowane jest pełne osadzenie pracy.

Kontrola i korekta zacementowanego nakładu

Po cementowaniu należy sprawdzić ciągłość granicy. Ważne jest również dokładne usunięcie pozostałości materiału.

Kontakty okluzyjne są oceniane w maksymalnym zaguzkowaniu. Następnie analizowane są ruchy boczne i protruzja.

Ewentualna korekta powinna być oszczędna. Nie może prowadzić do utraty anatomii ani osłabienia cienkiego fragmentu materiału.

Po szlifowaniu powierzchnia wymaga ponownego polerowania. System polerski należy dobrać do kompozytu lub ceramiki.

Praktyczny kurs onlay

Część praktyczna trwa pięć godzin. Każda procedura jest najpierw prezentowana przez prowadzącego.

Następnie uczestnicy samodzielnie preparują dwa zęby trzonowe i dwa przedtrzonowe. Stosują przy tym dwie techniki szlifowania.

Warsztaty obejmują także podniesienie głębokiego brzegu ubytku. Uczestnicy wykonują wycisk analogowy oraz skan wewnątrzustny.

Ponadto przygotowują cztery nakłady i cementują je różnymi metodami. Na końcu przeprowadzają kontrolę, korektę i polerowanie.

CELEM KURSU jest rozwinięcie umiejętności kwalifikowania zniszczonych zębów bocznych do odbudowy pośredniej.

Kurs onlay porządkuje cały proces leczenia. Obejmuje wybór rodzaju nakładu, preparację, IDS, DME oraz wykonanie wycisku.

Ponadto szkolenie przygotowuje do adhezyjnego cementowania. Uczestnicy uczą się również kontrolować i korygować gotową pracę.

Celem jest zachowanie możliwie dużej ilości zdrowych tkanek. Jednocześnie odbudowa powinna zapewniać odpowiednią funkcję i trwałość.

Grafika promująca 13. edycję szkolenia Onlay – nowoczesne podejście prowadzonego przez lek. dent. Marcina Krupińskiego w Krakowie. Program obejmuje preparację pod nakłady ceramiczne i kompozytowe, IDS, podniesienie brzegu ubytku, wyciski cyfrowe i analogowe oraz adhezyjne cementowanie onlayów.

Dla kogo jest kurs onlay?

Szkolenie jest przeznaczone dla lekarzy wykonujących odbudowy zębów bocznych. Będzie szczególnie przydatne przy rozległych ubytkach i zębach leczonych kanałowo.

Kurs pomaga rozpocząć wykonywanie nakładów. Jednocześnie porządkuje protokół stosowany już wcześniej w gabinecie.

• lekarze dentyści ogólnie praktykujący,
• stomatolodzy zachowawczy,
• lekarze wykonujący leczenie endodontyczne,
• protetycy stomatologiczni,
• lekarze odbudowujący zęby po leczeniu kanałowym,
• lekarze rozpoczynający wykonywanie inlayów i onlayów,
• lekarze zainteresowani stomatologią adhezyjną,
• użytkownicy skanerów wewnątrzustnych,
• lekarze planujący zmianę wysokości zwarcia,
• lekarze ograniczający preparację pod pełne korony.

Poziom trudności szkolenia

🟡 Średniozaawansowany

Program rozpoczyna się od kwalifikacji i projektowania preparacji. Obejmuje jednak także bardziej wymagające procedury adhezyjne.

Należą do nich IDS, Deep Margin Elevation i cementowanie pod koferdamem. Omawiane jest również przygotowanie kilku rodzajów materiałów.

Pomocne będzie podstawowe doświadczenie w odbudowach kompozytowych. Wcześniejsze samodzielne wykonywanie onlayów nie jest jednak wymagane.

Kurs koncentruje się na

• kwalifikacji do odbudowy pośredniej,
• inlayach, onlayach i overlayach,
• odbudowie rozległych ubytków,
• ochronie osłabionych guzków,
• preparacji pod nakłady,
• Immediate Dentin Sealing,
• Deep Margin Elevation,
• wyciskach analogowych i cyfrowych,
• zabezpieczeniu tymczasowym,
• technice półpośredniej,
• flow injection,
• izolacji koferdamem,
• cementowaniu adhezyjnym,
• kontroli i korekcie okluzyjnej.

Czego nauczysz się podczas szkolenia?

• jak kwalifikować ząb do odbudowy pośredniej,
• kiedy wybrać odbudowę bezpośrednią,
• czym różnią się inlay, onlay i overlay,
• kiedy pokryć jeden lub więcej guzków,
• jak ocenić ząb po leczeniu endodontycznym,
• jak uwzględnić kontakty okluzyjne,
• jak zaplanować oszczędną preparację,
• jak kontrolować grubość nakładu,
• jak opracować ząb trzonowy,
• jak opracować ząb przedtrzonowy,
• kiedy wykonać Deep Margin Elevation,
• kiedy rozważyć gingiwektomię,
• kiedy zaplanować wydłużenie korony,
• jak wykonać IDS,
• jak zabezpieczyć opracowany ząb,
• jak pobrać wycisk analogowy,
• jak wykonać skan preparacji,
• jak wykonać nakład półpośredni,
• jak wykorzystać flow injection,
• jak założyć koferdam do cementowania,
• jak przygotować nakład kompozytowy,
• jak przygotować nakład ceramiczny,
• jak dobrać cement,
• jak usuwać nadmiary cementu,
• jak kontrolować okluzję,
• jak polerować pracę po korekcie.

Program kursu onlay

Wprowadzenie do odbudów pośrednich

• charakterystyka inlayów, onlayów i overlayów,
• różnice pomiędzy odbudową bezpośrednią i pośrednią,
• biomechanika zębów bocznych,
• ochrona osłabionych guzków,
• nakłady w zębach żywych,
• nakłady w zębach leczonych endodontycznie,
• zmiana wysokości zwarcia,
• technologie cyfrowe.

Kwalifikacja zęba

• ocena ilości pozostałych tkanek,
• analiza zachowanych ścian,
• ocena szerokości cieśni,
• rozpoznawanie pęknięć,
• ocena osłabionych guzków,
• analiza granic ubytku,
• ocena możliwości izolacji,
• analiza obciążeń okluzyjnych,
• określenie rokowania.

Wybór rodzaju nakładu

• wskazania do inlayu,
• wskazania do onlayu,
• wskazania do overlayu,
• częściowe pokrycie guzków,
• pełne pokrycie powierzchni żującej,
• wybór alternatywnego uzupełnienia,
• wpływ materiału na projekt preparacji.

Preparacja pod onlay i overlay

Ocena przed preparacją

• analiza dokumentacji radiologicznej,
• ocena stanu przyzębia,
• kontrola istniejących odbudów,
• usunięcie nieszczelnych materiałów,
• rozpoznawanie próchnicy wtórnej,
• ocena pozostałej zębiny,
• analiza okluzji,
• planowanie pokrycia guzków.

Kryteria prawidłowej preparacji

• oszczędzanie zdrowych tkanek,
• usunięcie niepodpartego szkliwa,
• zapewnienie miejsca dla materiału,
• zaokrąglenie kątów wewnętrznych,
• wygładzenie powierzchni,
• czytelne granice preparacji,
• kontrola toru wprowadzenia,
• przygotowanie do skanu lub wycisku.

Dwie techniki szlifowania

• planowanie od powierzchni żującej,
• kontrolowana redukcja tkanek,
• wykorzystanie punktów orientacyjnych,
• dopasowanie preparacji do ubytku,
• porównanie kolejności etapów,
• wybór techniki do przypadku.

Deep Margin Elevation i IDS

Ocena głębokiego brzegu

• lokalizacja granicy preparacji,
• możliwość prawidłowej izolacji,
• obecność krwawienia lub wysięku,
• możliwość założenia matrycy,
• relacja do tkanek przyzębia,
• możliwość utrzymania higieny.

Deep Margin Elevation

• wskazania do podniesienia brzegu,
• przygotowanie powierzchni,
• izolacja pola zabiegowego,
• dobór i stabilizacja matrycy,
• aplikacja kompozytu,
• przeniesienie brzegu koronowo,
• wykańczanie powierzchni,
• kontrola dostępu do skanowania.

Immediate Dentin Sealing

• uszczelnienie świeżej zębiny,
• kontrola wilgotności,
• aplikacja systemu wiążącego,
• polimeryzacja materiału,
• kontrola pokrycia powierzchni,
• zabezpieczenie przed wyciskiem,
• oczyszczenie przed cementowaniem.

Wyciski i techniki wykonywania nakładów

Wycisk analogowy

• dobór łyżki,
• dobór materiału,
• przygotowanie tkanek miękkich,
• wprowadzenie masy,
• kontrola odwzorowania granic,
• ocena pęcherzy i rozdarć,
• kontrola przed wysłaniem.

Wycisk cyfrowy

• przygotowanie pola,
• kontrola wilgoci,
• strategia skanowania,
• rejestracja preparacji,
• skan łuku przeciwstawnego,
• rejestracja zwarcia,
• kontrola kompletności danych.

Technika półpośrednia

• przygotowanie zęba lub modelu,
• modelowanie nakładu,
• odtwarzanie anatomii,
• kontrola punktów stycznych,
• polimeryzacja,
• wykańczanie i polerowanie,
• przygotowanie do cementowania.

Flow injection

• przygotowanie indeksu,
• dobór materiału płynnego,
• odtworzenie zaplanowanego kształtu,
• kontrola nadmiarów,
• zastosowanie przy zmianie zwarcia,
• opracowanie i polerowanie.

Cementowanie onlayu

Przygotowanie zęba

• usunięcie zabezpieczenia tymczasowego,
• oczyszczenie preparacji,
• kontrola warstwy IDS,
• przymiarka uzupełnienia,
• kontrola punktów stycznych,
• ocena dopasowania brzeżnego,
• założenie koferdamu.

Przygotowanie uzupełnienia

• identyfikacja materiału,
• oczyszczenie powierzchni,
• przygotowanie mechaniczne,
• przygotowanie chemiczne,
• aplikacja silanu lub primera,
• kontrola kompatybilności z cementem.

Dobór cementu

• cement światłoutwardzalny,
• cement dualny,
• materiał kompozytowy,
• materiał typu flow,
• grubość uzupełnienia,
• przezierność nakładu,
• możliwość polimeryzacji.

Osadzanie nakładu

• przygotowanie systemu adhezyjnego,
• równomierna aplikacja cementu,
• osadzenie w prawidłowej osi,
• stabilizacja uzupełnienia,
• usunięcie nadmiarów,
• oczyszczenie przestrzeni stycznych,
• polimeryzacja z kilku kierunków,
• kontrola pełnego osadzenia.

Część praktyczna kursu onlay

Część praktyczna trwa pięć godzin. Uczestnicy wykonują pełny proces od preparacji do kontroli zacementowanej pracy.

Preparacja czterech zębów

• dwie techniki szlifowania,
• dwa zęby trzonowe,
• dwa zęby przedtrzonowe,
• ocena pozostałych tkanek,
• planowanie pokrycia guzków,
• kontrola grubości materiału,
• opracowanie granic preparacji.

Podniesienie brzegu i wyciski

• przygotowanie głębokiej granicy,
• założenie matrycy,
• wykonanie Deep Margin Elevation,
• wykończenie powierzchni,
• wykonanie wycisku analogowego,
• wykonanie skanu wewnątrzustnego,
• rejestracja zwarcia.

Wykonanie czterech nakładów

• dwa nakłady półpośrednie,
• dwa nakłady flow injection,
• modelowanie anatomii,
• kontrola punktów stycznych,
• opracowanie i polerowanie.

Cementowanie różnych materiałów

• dwa nakłady cementowane światłem,
• jeden nakład cementowany dualnie,
• jeden nakład cementowany kompozytem,
• przygotowanie zęba,
• przygotowanie uzupełnienia,
• usuwanie nadmiarów,
• kontrola i polerowanie.

Podobne szkolenia stomatologiczne

Zobacz również szkolenia ze stomatologii zachowawczej, protetyki, endodoncji, stomatologii cyfrowej oraz stomatologii estetycznej.

Wykonywanie nakładów wymaga połączenia biomechaniki i stomatologii adhezyjnej. Równie ważne są preparacja, dobór materiału i cementowanie.

Ponadto warto sprawdzić inne kursy w kalendarzu Zgłębnik.pl. Publikowane są tam szkolenia dotyczące inlayów, onlayów i overlayów.

Materiały dotyczące odbudów pośrednich

Przegląd wskazań i zasad preparacji opisano w publikacji PubMed – Posterior indirect adhesive restorations.

Z kolei informacje dotyczące podnoszenia głębokiego brzegu ubytku przedstawia opracowanie PubMed – Deep margin elevation in restorative dentistry.

Kluczowe słowa

kurs onlay, Onlay nowoczesne podejście, onlay kurs praktyczny, szkolenie z onlayów, inlay onlay overlay, odbudowy pośrednie zębów bocznych, nakłady protetyczne, nakład ceramiczny, nakład kompozytowy, overlay na ząb, odbudowa zęba po leczeniu kanałowym, ochrona guzków, preparacja pod onlay, preparacja pod overlay, biomechanika zęba bocznego, IDS, Immediate Dentin Sealing, DME, Deep Margin Elevation, podniesienie brzegu ubytku, wydłużenie korony klinicznej, gingiwektomia, wycisk cyfrowy, skanowanie wewnątrzustne, wycisk analogowy, technika półpośrednia, flow injection, cementowanie onlayu, cement światłoutwardzalny, cement dualny, cementowanie kompozytem, koferdam w protetyce, korekta okluzyjna, polerowanie ceramiki, polerowanie kompozytu, stomatologia adhezyjna kurs, Marcin Krupiński, Dental Day, kurs stomatologiczny Kraków, onlay Kraków, Mercure Stare Miasto Kraków

Artykuł Onlay – nowoczesne podejście – 13. edycja pochodzi z serwisu zgłębnik.pl.